τίτλος : Το καθολικό αίτημα για μια Ελλάδα της προκοπής!
Σύνδεσμος : Το καθολικό αίτημα για μια Ελλάδα της προκοπής!
Το καθολικό αίτημα για μια Ελλάδα της προκοπής!
Η ανάγκη αποκατάστασης του οικονομικού δυναμισμού και ακινησία του πολιτικού συστήματος. Τα μαθήματα από τους Ελληνες που έφυγαν στο εξωτερικό και το νέο κοινωνικό συμβόλαιο στις αναπτυγμένες χώρες.
Γράφει ο Α. Παπανδρόπουλος.
Το καίριο και απόλυτα ζωτικό πρόβλημα της χώρας δεν είναι το πόσο αργά ή γρήγορα θα αποβιώσουν οι εβδομηντάρηδες συνταξιούχοι της. Η πραγματική πρόκληση είναι πώς θα υπάρξει στους κόλπους της πραγματικός οικονομικός δυναμισμός, για να μπορέσει η χώρα αυτή να έχει εκ νέου ανάπτυξη και παραγωγή εισοδήματος. Όλα τα άλλα είναι πολλά λόγια φτώχειας. Η σημερινή κατάσταση, από την άποψη αυτή, κάθε άλλο παρά σε οράματα οδηγεί. Ιδού γιατί.
Κάπου 400.000 Νεοέλληνες έχουν εγκαταλείψει την χώρα τα τελευταία χρόνια σε αναζήτηση καλύτερης τύχης εκτός αυτής. Καλά έκαναν. Ανέλαβαν την ευθύνη του εαυτού τους και έτσι έπρεπε. Κάποιοι βρίσκονται στην Silicon Valley στην Αμερική, κάποιοι άλλοι στα Τεχνολογικά Πάρκα της Αυστραλίας. Ακολουθούν τους δρόμους που ανοίγει η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση, προετοιμάζοντας το μέλλον. Και ευχόμαστε να πετύχουν και να διαπρέψουν.
Κύριο ατού τους στην προσπάθειά τους η αρετή και η τόλμη. Για να το πούμε πιο απλά, όλοι αυτοί οι συμπατριώτες μας θέλουν να προκόψουν. Δεν περιμένουν τίποτε ούτε από το κράτος, ούτε από το πελατειακό σύστημα. Η προκοπή και η αναζήτησή της είναι το όραμά τους.
Ένα όραμα, όμως, που η εγχώρια πολιτική εξουσία δεν το θέλει καθόλου. Δεν θέλει απέναντί της ανθρώπους που επιλέγουν να σκέπτονται ελεύθερα. Επιδίωξή της είναι να έχει υπηκόους. Γι’ αυτό και δεν κάνει τίποτα ώστε οι Έλληνες του εξωτερικού να μπορούν να ψηφίζουν. Τούς φοβάται. Δεν είναι υποτακτικοί, όπως αυτοί που περιμένουν επιδόματα και πολιτικά βολέματα. Άρα, δεν ψηφίζουν με κριτήριο την προσωπική προκοπή, αλλά την συνολική. Ωστόσο, οι καιροί αλλάζουν και μάλιστα πολύ γρήγορα. Αλλά οι πολιτικοί μας τρέμουν τις αλλαγές. Δικό τους όραμα είναι η ακινησία. Αυτή που οδηγεί στην γάγγραινα –την τραγική αυτή ασθένεια της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Η γάγγραινα, όμως, φέρνει αναγκαστικά ακρωτηριασμούς.
Αυτό πρέπει να αποφευχθεί με κάθε τρόπο. Η κοινωνία μας πρέπει να αφυπνισθεί και να συνειδητοποιήσει την πραγματικότητα, να καταλάβει σε ποιον κόσμο πορεύεται και πώς θα μπορέσει να σταθεί στους κόλπους του. Όσο ποτέ άλλοτε, πρέπει να υπάρξει μία Ελλάδα της προκοπής. Μία Ελλάδα που θα αντισταθεί στην ημιμάθεια, την εθελοτυφλία, την εξαπάτηση και την επαιτεία μέσω των επιδείξεων κακομοιριάς.
Μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια, ο κόσμος των επιχειρήσεων θα περάσει μία περίοδο έντονων διαρθρωτικών αλλαγών. Όπως ο δυτικός κόσμος πέρασε από μία κατά βάση αγροτική οικονομία σε μία βιομηχανική οικονομία στις δεκαετίες τού 1930 και τού 1940, σήμερα ο κόσμος ολόκληρος μεταβαίνει σε μία δικτυωμένη, ψηφιακή οικονομία, στο πλαίσιο της παγκόσμιας αγοράς. Με ολοένα και εντατικότερους ρυθμούς, οι κλάδοι της οικονομίας κατευθύνονται όχι από τις εταιρείες, τα μονοπώλια και τους ρυθμιστικούς φορείς, αλλά από ανταγωνιστικά οικοσυστήματα. Αυτοί οι κλάδοι εξελίσσονται καθώς οι εταιρείες που τούς απαρτίζουν στρέφονται προς την φιλοσοφία του λογισμικού, έχοντας στον πυρήνα τους διάφορα μοντέλα ψηφιακής επιχειρηματικότητας. Εκείνοι που θα αποδεχθούν πρώτοι την αλλαγή, θα αναδειχθούν νικητές.
Όπως πολύ εύστοχα επισημαίνει η συγγραφέας και σύμβουλος επιχειρηματικότητας Julie Meyer, το νέο επιχειρείν είναι από την φύση του αντιγραφειοκρατικό, αντισυντεχνιακό και, βεβαίως, πολύ πιο διαφανές από γνωστά πρότυπα του παρελθόντος.
Αυτό είναι ιδιαιτέρως σημαντικό, διότι η δικτύωση και όχι η διαπλοκή πλέον απαιτεί μεγάλους χώρους ελευθερίας. «Στην νέα επιχειρηματικότητα, η οικονομία υπερισχύει της πολιτικής», είπε στην διάρκεια της περσινής επίσκεψής του στην Αθήνα ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν, και είχε δίκιο. Βλέπει σωστά τις εξελίξεις και πιθανότατα αυτή η ματιά θα είναι η αφετηρία για ευρύτερες αλλαγές και στην Ευρώπη.
Δεν χωρά πλέον καμία αμφιβολία ότι βρισκόμαστε στην εποχή ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου. Αυτό που συνάπτεται ανάμεσα στις κυβερνήσεις και τους ανθρώπους της προκοπής, ανάμεσα στις εδραιωμένες επιχειρήσεις και τις νέες εταιρείες. Παρατηρώντας κανείς τον κόσμο μας διαπιστώνει ότι, παντού, όλο και περισσότεροι νέοι θέλουν να δουλέψουν για δικό τους λογαριασμό. Θέλουν να έχουν τα μεγαλύτερα δυνατά περιθώρια αυτονομίας. Η ψηφιακή τεχνολογία και οι αναρίθμητες εφαρμογές της προσφέρουν πάμπολλες ευκαιρίες, καθώς και νέα επιχειρηματικά πρότυπα.
«Στον νέο κόσμο στον οποίο ήδη έχουμε εισέλθει, μάς έλεγε πρόσφατα φίλος καθηγητής φιλοσοφίας στο Βέλγιο, «η ψηφιακή απελευθέρωση αξιοποιεί πρωτίστως τους έμψυχους πόρους και δευτερευόντως τους υλικούς. Δημιουργεί ωστόσο και νέες υποχρεώσεις, γιατί η ελευθερία δεν είναι ασυδοσία, αλλά ευθύνη».
Όπως, θα προσθέταμε εμείς, και η προκοπή, την οποία τόσο έχουμε ανάγκη.
Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος
ath.papandropoulos@euro2day.gr
ΠΗΓΗ
Έτσι, το άρθρο Το καθολικό αίτημα για μια Ελλάδα της προκοπής!
δηλαδή όλα τα άρθρα Το καθολικό αίτημα για μια Ελλάδα της προκοπής! Αυτή τη φορά, ελπίζουμε ότι μπορεί να προσφέρει οφέλη σε όλους σας. Εντάξει, μπορείτε να δείτε σε μια θέση σε άλλα άρθρα.
Τώρα διαβάζετε το άρθρο Το καθολικό αίτημα για μια Ελλάδα της προκοπής! η διεύθυνση του συνδέσμου https://einaietoimoi.blogspot.com/2018/11/blog-post_754.html
0 Response to "Το καθολικό αίτημα για μια Ελλάδα της προκοπής!"
Δημοσίευση σχολίου